Ενημέρωση φίλων για ό,τι παράγεται από τη μέλισσα, το σταφύλι και την ελιά, και όχι μόνο.

Παρασκευή, 8 Μαρτίου 2013

4. Επιλέγοντας ελαιόλαδο

    Στο άρθρο 71 του  Ελληνικού Κώδικα Τροφίμων και Ποτών (ΚΤΠ), που αφορά το ελαιόλαδο, ορίζεται:  "Ελαιόλαδο χαρακτηρίζεται το έλαιο που λαμβάνεται, από τους καρπούς της ελαίας της ευρωπαϊκής (OLEA EUROREA) με μέσα αποκλειστικά μηχανικά και μεθόδους ή επεξεργασίες οπωσδήποτε φυσικές, σε θερμοκρασίες που να μην προκαλούν αλλοίωση του ελαίου".
    
     Η επιλογή του ελαιόλαδου είναι μια δύσκολη υπόθεση. Αρκετή ώρα χρειάστηκα προσπαθώντας να επιλέξω το "καλύτερο" ελαιόλαδο από το ράφι του super market (το "επιλέξω" είναι θεωρητικό αφού, τουλάχιστον ελαιόλαδο,  δεν χρειάζεται να αγοράζω).
 
     Πάντως, αυτό που κατά τη γνώμη μου, πρέπει να γνωρίζουμε ως καταναλωτές, είναι ο παρακάτω πίνακας. Σ΄αυτόν τον πίνακα του παραρτήματος ΙΙ του ΚΤΠ,  φαίνονται τόσο οι κατηγορίες του ελαιόλαδου, όσο  και τα χαρακτηριστικά κάθε μιας από αυτές.
      Να αναφέρω εδώ, ότι αρκεί ένα μόνο χαρακτηριστικό του ελαίου να μη συμμορφώνεται προς τις αναφερόμενες τιμές, ώστε να αλλαχθεί η κατηγορία του ή να κριθεί ότι δεν πληρεί τις προδιαγραφές καθαρότητας.   
      Από τις κατηγορίες του ελαιόλαδου, αυτές που επιτρέπεται από την νομοθεσία να κυκλοφορούν στο λιανεμπόριο είναι:
  • Εξαιρετικό Παρθένο Ελαιόλαδο
  • Παρθένο Ελαιόλαδο
  • Ελαιόλαδο

Σε κανένα Super Market δεν βρήκα  Παρθένο Ελαιόλαδο αλλά μόνο Εξαιρετικό Παρθένο Ελαιόλαδο και Ελαιόλαδο.
     Η μόνη εξήγηση που μπορώ να δώσω είναι ότι το Παρθένο Ελαιόλαδο χρησιμοποιείται για την παρασκευή του Ελαιόλαδου, το οποίο είναι μείγμα Παρθένου και εξευγενισμένου Ελαιόλαδου και πάντα αναφέρεται στην ετικέτα του προϊόντος.

Μελετώντας τον παραπάνω πίνακα, ξεχωρίζω:
  1. Οξύτητα: είναι το πρώτο χαρακτηριστικό και προσδιορίζεται σε ελεύθερα λιπαρά οξέα,(όσο μικρότερη είναι, τόσο καλύτερα).
  2. Οργανοληπτικά στοιχεία: του ποιοτικού ελαιόλαδου είναι, το άρωμα φρούτου ελιάς που δείχνει ότι δεν έγινε καμία επεξεργασία, η πίκρα που προέρχεται από την ελαιοπικρίνη (φυσικό συστατικό της ελιάς) δείχνει ότι το μάζεμα έγινε την κατάλληλη εποχή, αφού η ελαιοπικρίνη ελαττώνεται και χάνεται με την υπερωρίμανση της ελιάς, και το πικάντικο "κάψιμο" που προέρχεται από τα εθαίρια έλαια της ελιάς. Οργανοληπτικά χαρακτηριστικά ενός μη ποιοτικού ελαιόλαδου είναι, το τάγισμα, μία ιδιαίτερα δυσάρεστη γεύση, η οποία δείχνει ότι το λάδι έχει υποστεί αυτοξείδωση μετά από παρατεταμένη επαφή με τον ατμοσφαιρικό αέρα,  η οσμή - γεύση μούργας που δείχνει την επαφή με το κατακάθι στη δεξαμενή φύλαξης και τέλος η επίπεδη γεύση , (όταν αυτή δεν υπάρχει ή είναι πολύ ελαφριά), πράγμα που δείχνει ότι έμεινε εκτεθειμένο για μεγάλο χρονικό διάστημα εκτεθειμένο στο οξυγόνο.
Ολοκληρώνοντας προτείνω, τη μη κατανάλωση ελαιόλαδου παλαιότερου των δύο ετών και αγουρέλαιου παλιότερου των εννέα μηνών. Προσεκτική επιλογή με κριτήριο τα αναγραφόμενα χαρακτηριστικά του ελαιόλαδου και όχι την προσεγμένη εμφάνιση του προϊόντος. Αυτή η καταναλωτική συνήθεια θα οδηγήσει σε κατανάλωση ποιοτικότερου ελαιόλαδου  σε καλύτερη τιμή.

   
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου