Μέλι-Οίνος-Έλαιον

Παρασκευή 13 Δεκεμβρίου 2013

39. Γιατί κρυσταλλώνει το μέλι

Η κρυστάλλωση του μελιού είναι ένα φυσικό φαινόμενο. Εμφανίζεται λόγω της υψηλής συγκέντρωσης σακχάρων που περιέχει το μέλι. Στην ουσία, κρυστάλλωση είναι ο σχηματισμός κρυστάλλων μονοένυδρης γλυκόζης.

Με τη κρυστάλλωση αλλάζει και το χρώμα

Οι παράγοντες που επηρεάζουν την κρυστάλλωση είναι:

Η Βοτανική προέλευση

Έλατο – Δεν κρυσταλλώνει

Πεύκο – Δύο χρόνια

Θυμάρι – 12 έως 18 μήνες

Ερείκη – 2 έως 3 μήνες

Βαμβάκι – 1 έως 3 μήνες. Το ίδιο ισχύει για Ηλίανθο και Πορτοκαλιά.

Πολλές φορές τα μέλια δεν είναι αμιγή όσον αφορά τη βοτανική τους προέλευση. Για παράδειγμα, το φετινό φθινοπωρινό πεύκο που βγάλαμε, περιείχε και αρκουδόβατο.

Η Συγκέντρωση της γλυκόζης

Η γλυκόζη μαζί με τη φρουκτόζη είναι τα κύρια σάκχαρα του μελιού.

Η αναλογία της γλυκόζης είναι από 28 έως 38% ανάλογα με τη βοτανική προέλευση. Όση περισσότερο αναλογία γλυκόζης έχει ένα μέλι, τόσο γρηγορότερα κρυσταλλώνει.

Οι Πυρήνες συμπύκνωσης

Όπως π.χ. οι κόκκοι της γύρης .

Με υπέρ - φιλτράρισμα οι κόκκοι της γύρης απομακρύνονται. Παράλληλα όμως, απομακρύνονται και τα ευεργετικά συστατικά της γύρης.

Η Θερμοκρασία διατήρησης

Οι 14^ο C είναι η ιδανική θερμοκρασία έναρξης της κρυστάλλωσης. Όσο, απομακρυνόμαστε από τη θερμοκρασία αυτή, (σε υψηλότερες ή χαμηλότερες θερμοκρασίες), τόσο καθυστερεί η κρυστάλλωση. Ωστόσο, οι υψηλές θερμοκρασίες αποθήκευσης υποβαθμίζουν το μέλι.

Η Υγρασία

Η περιεκτικότητα σε υγρασία είναι αντιστρόφως ανάλογη με το ρυθμό κρυστάλλωσης, δηλαδή, όσο περισσότερο ποσοστό υγρασίας έχει το μέλι τόσο δυσκολότερα κρυσταλλώνει και το αντίστροφο. Μεγάλη όμως υγρασία στο μέλι το κάνει λεπτόρρευστο και αυξάνει τη πιθανότητα ξινίσματος

αλλαγή χρώματος με τη κρυστάλωση

Χρήσιμες πληροφορίες:

Το μέλι είναι ένα φυσικό προϊόν. Οποιαδήποτε επέμβαση κάνουμε σε αυτό, υποβαθμίζουμε τα φυσικά συστατικά του, πολλά από τα οποία είναι ευεργετικά.

Μια πρακτική συμβουλή για όποιον δεν αρέσκεται αισθητικά στο κρυσταλλωμένο μέλι, αλλά θέλει να καταναλώνει μέλι που δεν έχει υποστεί καμία επεξεργασία, είναι να αγοράζει φρέσκο μέλι (από πρόσφατο τρύγο), από παραγωγό που γνωρίζει και εμπιστεύεται, σε συσκευασίες του ενός κιλού. Να το τοποθετεί στον καταψύκτη και να βγάζει κάθε φορά το βάζο που πρόκειται να καταναλώσει. Με τον τρόπο αυτό θα καταναλώνει πάντα μέλι σε ρευστή μορφή και κυρίως χωρίς να έχει υποστεί καμία επεξεργασία.

Τρίτη 3 Δεκεμβρίου 2013

38. Διά βίου μάθηση ναι. Και στη μελισσοκομία

Τα τριήμερα 23-25/11 και 30/11-,2/12, παρευρέθηκα στο χώρο του Εργαστήριο Μελισσοκομίας του ΑΠΘ, όπου και παρακολούθησα 2 σεμινάρια με θέματα:
1. Τον ποιοτικό έλεγχο προϊόντων κυψέλης
2. Εχθροί, ασθένειες, δηλητηριάσεις μελισσών και βιολογική μελισσοκομία.
Για ακόμη μία φορά, (ήδη από τον περασμένο Ιούνιο έχω διδαχθεί εκεί βασιλοτροφία), επιβεβαιώθηκαν οι προσδοκίες μου για εποικοδομητικό χρόνο.

Κατά την ταπεινή μου γνώμη, τα πανεπιστήμια δεν πρέπει να ασχολούνται αποκλειστικά με την εκπαίδευση. Οφείλουν να στρέφουν το ενδιαφέρον τους και προς το πεδίο της έρευνας, ιδίως όταν τα ευρήματά των ερευνών αυτών μπορούν να συνεισφέρουν στη βελτίωση της ποιοτικής παραγωγής. Η γνώση που μπορούν να μεταδώσουν σε πολλούς παραγωγικούς κλάδους άλλωστε, δεν θα λειτουργήσει μόνο προς όφελος των επαγγελματιών, αλλά κατ΄ επέκταση και των μελλοντικών αγοραστών ποιοτικών προϊόντων.
Αυτό ακριβώς πράττει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το Εργαστήριο Μελισσοκομίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκη, με επικεφαλής τον καθηγητή κ. Θρασυβούλου και το λοιπό εξαίρετο προσωπικό.

Οι συμετέχοντες στο ποιοτικό έλεγχο προϊόντων κυψέλης με τον κο Θρασυβούλου και κα Τανανάκη

Τα οκτάωρα, η αλήθεια είναι ότι, ήταν εξαντλητικά, αλλά οι άνθρωποι του εργαστηρίου, με τη θέρμη και το ζήλο τους μας παρέσυραν όλους. Μάλιστα, την τελευταία ημέρα των σεμιναρίων, υπήρξε και ένα ενδιαφέρον περιστατικό, όταν το εργαστήριο κλήθηκε από το ΕΘΙΑΓΕ προκειμένου να αφαιρέσει από την αποθήκη του δύο μεγάλες σφηκοφωλιές. Ήταν το έναυσμα όλοι να επισκεφθούμε τις εγκαταστάσεις του και να γίνουμε μάρτυρες της επιχείρησης αυτής.

Ως μελισσοκόμος, οφείλω ένα μεγάλο ευχαριστώ στο Εργαστήρι Μελισσοκομίας, του οποίου η συμβολή στην ελληνική μελισσοκομία είναι πολύτιμη. Θεωρώ ότι όλοι οι μελισσοκόμοι πρέπει να αποζητούμε την περεταίρω γνώση του αντικειμένου μας, μιας και αυτή θα βελτιώσει τον τρόπο εργασίας μας και θα οδηγήσει στα καλύτερα επιθυμητά αποτελέσματα της δουλειάς μας. Είτε δια ζώσης είτε μέσα από το site του εργαστηρίου http://www.beelab.gr/ , είναι ένας ασφαλής και υπεύθυνος τρόπος!

Παλαιότερη ανάρτηση για το εργαστήριο μελισσοκομίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, μπορείτε να δείτε εδώ http://honey-wine-oil.blogspot.gr/2013/06/18.html

Δευτέρα 25 Νοεμβρίου 2013

37. Μυλοποτάμος-Κρασί από το Άγιο Όρος

Πολλά έχουν γραφεί και δημοσιευθεί για τον Μυλοπόταμο του Άγίου Όρους.

Στην ανάρτηση αυτή, θ΄ αναφερθώ και εγώ στον Μυλοπόταμο, αλλά έτσι όπως εγώ τον έζησα και τον βιώνω μέχρι και σήμερα.

Ο Μυλοπόταμος πριν 22 χρόνια

γ. Επιφάνιος

π. Ιωακείμ

Η καλύτερη παρέα, στο καλύτερο μέρος, ο καλύτερος καφές

Διευκρινίζω ότι το κείμενο αφορά στους ανθρώπους που ζουν και εργάζονται εκεί και όχι στα ντουβάρια, στα αμπέλια και στα κρασιά.. Γιατί θεωρώ ότι η ψυχή κάθε τόπου είναι οι άνθρωποί του και στη συγκεκριμένη περίπτωση, είναι ο γέρων Επιφάνιος και ο π. Ιωακείμ. Και είναι αυτοί που δίνουν ζωή και αξία σε κάθε δημιούργημα του Μυλοπόταμου.

Έχουν περάσει 22 χρόνια από την πρώτη μου επίσκεψη εκεί. Ο π. Ιωακείμ ήταν ο πρώτος που γνώρισα, πριν ακόμα απαρνηθεί τα εγκόσμια. Δεν θα ξεχάσω με τι αγάπη και σεβασμό μιλούσε για τον γέροντά του, τον π. Επιφάνιο. Αργότερα, όταν γνώρισα ο ίδιος τον π. Επιφάνιο κατάλαβα το γιατί.

Ο γέρων Επιφάνιος έχει μεγάλη καρδιά. Μαγειρεύει ακούραστα, βάζοντας όλη του την αγάπη για να ευχαριστήσει όλους όσοι θα βρεθούν κοντά του. Και όχι μόνο στον Μυλοπόταμο, αλλά μαγειρεύει με ευχαρίστηση και χαρά σε όλες τις πανηγύρεις του Άγιου Όρους που θα κληθεί. Εκτός από τη μαγειρική του, ο π. Επιφάνιος ευφραίνει τους ανθρώπους και με την ψαλτική του. Είναι ακούραστος και γίνεται αμέσως αγαπητός, ακριβώς γι αυτό που είναι.

Μετά το μαγείρεμα στην Ι.Μ Φιλοθέου

Όταν είδα τα πρώτα σχέδια και τον προϋπολογισμό που θα χρειαζόταν για την αναπαλαίωση του Μυλοπόταμου, είπα ότι είναι αδύνατον να πραγματοποιηθούν και ότι είναι μία τρέλα. Τότε, το κτίριο ήταν ένα ερείπιο και από αμπέλια, έβλεπες μια κληματαριά.

Διαψεύσθηκα παταγωδώς. Όχι μόνο υλοποιήθηκαν τα αρχικά σχέδια, αλλά με τα χρόνια, έγιναν άλλα τόσα.

Οι επισκευές άρχισαν από την εκκλησία, για να συνεχίσουν στο αρχονταρίκι, το μαγειρείο, την τραπεζαρία, τον πύργο κλπ. Συγχρόνως φυτεύτηκαν τα αμπέλια, (η αφορμή για να φυτέψω και εγώ το δικό μου αμπέλι), κτίστηκε το οινοποιείο και βέβαια ακολούθησαν άλλα πολλά.