9η Γιορτή Μελιού Θεσσαλονίκης 2016

Όπως κάθε χρόνο εδώ και 9 χρόνια, έτσι και φέτος, η γιορτή μελιού Θεσσαλονίκης θα  πραγματοποιηθεί στο Πάρκο Πεδίο  Άρεως που βρίσκεται απέναντι από την ΕΡΤ3 και η ημερομηνία που ορίστηκε για φέτος είναι στις 21-22-23 Οκτωβρίου 2016 .

 

Τη γιορτή συνδιοργανώνουν, ο Μελισσοκομικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης, Το Εργαστήριο Μελισσοκομίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και το Ε΄ Δημοτικό Διαμέρισμα του Δήμου Θεσσαλονίκης. 

 Στόχος της γιορτής είναι η ενημέρωση του καταναλωτή για τα προϊόντα κυψέλης. Ο στόχος αυτός θα επιτευχθεί με την άμεση επαφή του καταναλωτή με τους παραγωγούς μελισσοκόμους και τα προϊόντα τους, την πληροφόρηση των καταναλωτών από εξειδικευμένους επιστήμονες του κλάδου, την δωρεάν διάθεση στους καταναλωτές ενημερωτικού φυλλαδίου καθώς επίσης και την προβολή των προϊόντων μέλισσας μέσα από τα ΜΜΕ με συνεντεύξεις και δηλώσεις των διοργανωτών.  

 

 

Όλα τα μέλια που διατίθενται από τους μελισσοκόμους στη  γιορτή έχουν αναλυθεί από το  Εργαστήριο Μελισσοκομίας του ΑΠΘ σύμφωνα με τα χαρακτηριστικά που ορίζει η οδηγία της ΕΕ 2001/110 ήτοι την συγκέντρωση της HMF, το ένζυμο διαστάση, την ηλεκτρική αγωγιμότητα, την υγρασία και οξύτητα, τα ζάχαρα, τα ποσοστά γυρεοκόκκων στα αμιγή μέλια, τα υπολείμματα ακαρεοκτόνων, αντιβιοτικών και σκευασμάτων που χρησιμοποιούνται στην αποθήκη και το χρώμα.

 

 

 

   

 

 

 

 

Κυψέλες με ζωντανές μέλισσες, κηραλοιφές, τα διάφορα είδη μελιού που παράγονται στην Ελλάδα, τα προϊόντα της μέλισσας, γύρη, βασιλικό πολτό, κερί, πρόπολη και ποτά από μέλι, τρόπους συλλογής και χρήσης των προϊόντων κυψέλης, επίδειξη τρύγου με παραδοσιακή μελισσοκομική σκηνή, καθώς και καλλυντικά από τα προϊόντα της μέλισσας και συνταγές θα έχουν τη δυνατότητα να δουν όσοι επισκεφθούν την τριήμερή Γιορτή Μελιού Θεσσαλονίκης.

 

 Σας περιμένουμε όλους

 

Οι φωτογραφίες της ανάρτησης είναι από παλαιότερες  γιορτές  μελιού Θεσσαλονίκης

Παιχνίδια στην παγκόσμια αγορά μελιού.

 Μερικούς ανθρώπους τους έχουμε μέσα στην καρδιά μας. Ένας από αυτούς για μένα, είναι ο καθηγητής μελισσοκομίας κος Ανδρέας Θρασυβούλου. Δείτε το βίντεο της ομιλίας του στις 28-1-2016 με θέμα:  Η αντιμετώπιση του αθέμιτου ανταγωνισμού, από τη διακίνηση υποβαθμισμένης ποιότητας μελιού στην παγκόσμια αγορά.

 

 

 Μερικές φωτογραφίες από το προσωπικό μου αρχείο.

Στο εργαστήριο Μελισσοκομίας του ΑΠΘ



Ο κος Θρασυβούλου εξετάζοντας από κοντά μια τεράστια σφηκοφωλιά

 

 

 

 

 

Κατηγορίες ελαιολάδου

 

Οι νέες περιγραφές και ορισμοί των ελαιολάδων σύμφωνα με τους νέους κανονισμούς της ΕΕ, είναι: ΠΑΡΘΕΝΑ ΕΛΑΙΟΛΑΔΑ: Ελαιόλαδα που λαμβάνονται από τον ελαιόκαρπο, αποκλειστικά με μηχανικές μεθόδους ή άλλες φυσικές επεξεργασίες και κάτω από συνθήκες που δεν προκαλούν αλλοιώσεις στη φυσική σύνθεση του. Το παρθένο ελαιόλαδο δεν έχει υποστεί καμία άλλη επεξεργασία πλην της πλύσης, της μετάγγισης, της φυγοκέντρισης και της διήθησης. Πρόκειται επομένως για το "φυσικό χυμό" της ελιάς ο οποίος έχει όλες τις ευεργετικές για την υγεία ιδιότητες. Τα ελαιόλαδα αυτά ανάλογα με την οξύτητα και τα άλλα ποιοτικά χαρακτηριστικά τους κατατάσσεται στους παρακάτω τύπους : Εξαιρετικό (extra) παρθένο ελαιόλαδο: η καλύτερη ποιότητα ελαιολάδου με άμεμπτη γεύση και οσμή, του οποίου η περιεκτικότητα σε ελεύθερα λιπαρά οξέα, εκφραζόμενη σε ελαϊκό οξύ, δεν υπερβαίνει τα 0,8 g ανά 100 g ελαιολάδου (οξύτητα: 0 - 0,8%).   Παρθένο ελαιόλαδο: παρθένο ελαιόλαδο με καλή γεύση και οσμή, του οποίου η περιεκτικότητα σε ελεύθερα λιπαρά οξέα, εκφραζόμενη σε ελαϊκό οξύ, δεν υπερβαίνει τα 2 g ανά 100 g ελαιολάδου (οξύτητα: 0,8 - 2%). Ελαιόλαδο λαμπάντε (labante): παρθένο ελαιόλαδο ακατάλληλο για κατανάλωση με κακή γεύση και οσμή και οξύτητα μεγαλύτερη από 2%. Προορίζεται μόνο για ραφινάρισμα ή βιομηχανική χρήση.

ΕΞΕΥΓΕΝΙΣΜΕΝΟ ΕΛΑΙΟΛΑΔΟ: Είναι ελαιόλαδο που προέρχεται από παρθένο ελαιόλαδο (lampante), το οποίο έχει υποστεί διάφορες φυσικοχημικές επεξεργασίες. Το εξευγενισμένο (ραφιναρισμένο) ελαιόλαδο έχει πολύ χαμηλή οξύτητα (μέγιστη 0,3%) και διαυγές ανοιχτό κίτρινο χρώμα. Βέβαια δεν έχει το χαρακτηριστικό άρωμα και γεύση του παρθένου ελαιόλαδου καθώς και πολλά συστατικά που κάνουν το παρθένο τόσο σημαντικό για την υγεία του ανθρώπου. ΕΛΑΙΟΛΑΔΟ (OLIVE OIL): Είναι το ελαιόλαδο που προέρχεται από μίξη παρθένου ελαιόλαδου, κατάλληλου προς κατανάλωση, και εξευγενισμένου ελαιόλαδου, με μέγιστη οξύτητα 1%.

Το πρώτο μου μελισσοκομικό βιβλίο.

Το πρώτο βιβλίο που θυμάμαι να έχω διαβάσει σχετικά με τη μελισσοκομία είναι η "Μελισσοκομία" του Ν.Ι.Νικολαίδη, Αθήνα 1947.
Φυσικά έκτοτε, οδηγοί και μάλιστα συστηματικής μελισσοκομίας έχουν εκδοθεί πάρα πολύ, αλλά η αίσθηση νοσταλγίας που μου αποπνέει αυτό το βιβλίο, το κάνουν ανεκτίμητο.
Παραθέτω μερικά παραδείγματα που αξίζουν προσοχής

Το εξώφυλλο το βιβλίου της έκδοσης του 1947

Μερικές φωτογραφίες και διαφημίσεις του βιβλίου.

 

 

 

 

 

 



 

Όταν η εταιρεία "Αττική" εμπορευόταν "Άπαντα τα μελισσοκομικά είδη"

 

 

Το οπισθόφυλλο του βιβλίου "κοσμούν" οι διαφημίσεις των εταιριών "Αττική" και "Νέκταρ". Αίσθηση προξενούν οι πενταψήφιοι τηλεφωνικοί αριθμοί της Αθήνας, όπως επίσης και οι τηλεγραφικές διευθύνσεις.
(για την ιστορία αναφέρω  ότι οι τηλεγραφικές διευθύνσεις καθιερώθηκαν το 1897 για ευκολότερη ταξινόμηση και λήψη των τηλεγραφημάτων των μεγάλων πελατών από τα ΤΤΤ, επίσης για την ιστορία να αναφέρω ότι ο ΟΤΕ ιδρύθηκε το 1949)

 

Cichorium intybus, Κιχώριο το ίντυβον, Πικραλίδα, πικρακόλλα, Πικροράδικο

Τάξη: Asterales

Οικογένεια: Asteraceae

Γένος / Είδος: Cichorium intybus

Κοινές ονομασίες:  Αροδίκι, Γιαλοράδικο, Παπαδουλιό, Πικραλίδα, Πικρομάρουλο, Πίκρα, Παπαδούλιά.

 

Μελισσοκομικό φυτό που ανθίζει από Ιούλιο μέχρι Σεπτέμβριο. Δίνει γύρη χρώματος μπεζ και νέκταρ.

Η ιδιαιτερότητα του είναι: ότι τα άνθη του ανοίγουν το πρωί και κλείνουν το μεσημέρι.

Πρωί

 

Αρχίζει να κλείνει

 

12 το μεσημέρι

 

Απόγευμα

 

Αργά το απόγευμα

 

Είναι φυτό ποώδες και πολύχρονο. Το ύψος του φτάνει το ένα μέτρο. Φυτρώνει σε μέτριας γονιμότητας εδάφη, ξερικά ή υγρά με καλή αποστράγγιση. Το  βρίσκουμε κατά μήκος των δρόμων, σε χέρσους και πετρώδεις αγρούς. Απαντάται σε όλη την Ελλάδα, σε πεδινές και ημιορεινές περιοχές.

Τα φύλλα του στελέχους είναι λίγα, λογχοειδή, με οδοντωτή περιφέρεια.

Βλαστός όρθιος, πολύκλαδος, σκληρός  και κούφιος .

Η  Ρίζα ατρακτοειδής, κάθετη και βαθιά.

Τα άνθη κυανά και σπάνια λευκά ή μωβ. Η απόχρωση των πετάλων  εξαρτάται από την οξύτητα του εδάφους.

Ο καρπός  είναι αχαίνιο, με τραχειά επιφάνεια και σχήμα κυλινδρικό έως ελαφρά κωνικό, με χρώμα ανοιχτό έως σκούρο καστανό.

Ο χυμός του είναι γαλακτώδης και πικρός .

Το φυτό έχει φαρμακευτική και μαγειρική χρήση.

Στο ίδιο είδος ανήκουν επίσης και τα:

Α. Cichorium spinosum  (Κιχώριον το ακανθώδες).

Ακανθώδες και πολυετές. Φύεται συνήθως στα παράλια, ιδιότητα που του έδωσε και την κοινή ονομασία «Ραδίκι της θάλασσας». Άλλες ονομασίες του είναι και: Σταμνάγκαθο, Ραδικοστοιβάδα (στην Κρήτη). Οι τρυφεροί βλαστοί του χρησιμοποιούνται στη μαγειρική.

 Β. Cichorium divaricatum ή pumilum ( Κιχώριον το εντενές ).

Πόα ετήσια, πρόκειται για το γνωστό μας  Ραδίκι, Ραδίκι άγριο ή Πικραλίδα· Συναντάται παντού στην Ελλάδα και καλλιεργείται ευρέως. 

Ο Γεννάδιος αναφέρει για το Cichorium intybus :

« Κιχώριον το εντετμημένον (Cichorium intybus), πολυετές, λαχανευόμενον, απαντών ιδίως εν Θεσσαλία, κοινότατον πολλαχού της λοιπής Ευρώπης (γαλλιστί Chicorée sauvage, αγγλιστί Chicory, τουρκιστί Χιντιπά), κοινώς δε γνωστόν υπό τα ονόματα Ραδίκι, Πικραλίδα, Πίκρα, Πικρομάρουλο, Παπαδουλιά  (εν Λήμνω) και ενιαχού Κιχώρι. Καλλιεργείται πολλαχού εκτενώς ιδίως διά τας ρίζας του, αι οποίαι είναι φαρμακευτικαί (φρμ. Κιχωρίου ρίζα, Radix Cichorii) και χρησιμοποιούνται κατά μεγάλα ποσά προς νόθευσιν ή αντικατάστασιν του καφέ (γαλλιστί Café de chicorée), ιδίως εν Γαλλία, Βελγίω, Ολλανδία, Γερμανία και Αυστρία. Το φυτόν τούτο καλλιεργείται και ως λαχανικόν υπό πολλάς δε διαφοράς [= εννοεί παραλλαγές· έτσι και παρακάτω] (γαλλιστί Chicorée sauvage à grosse racine, Chicorée à grosse racine de Bruxelles, Chicorée sauvage ameliorée, Chicorée sauvage ameliorée panachée, Chicorée sauvage ameliorée frisée και άλλα). «Βιαζομένης τον χειμώνα της βλαστήσεώς του υπό σκιάν, επιτυγχάνεται το λίαν εκτιμώμενον λαχανικόν Barbe du capuchin». Τέταρτον είδος, απαντών μόνον καλλιεργούμενον υπό πλείστας διαφοράς, είναι το Κιχώριον το Αντίδιον ή Εντύβιον (Cichorium endivia), είδος ετήσιον ή διετές. Είναι δε το Αντίδιον από πολλού γνωστόν και καλλιεργείται ως λαχανικόν εις πάσας τας παραμεσογείους χώρας. Απασών των διαφορών του τα φύλλα είναι ούλα [= κατσαρωτά], αλλά των μεν ακέραια (αι γαλλιστί Scarioles), των δε πολυσχιδή (αι γαλλιστί Endives)· εκ των εχουσών πολυσχιδή φύλλα είναι και η παρ’ ημίν συνήθως καλλιεργουμένη διαφορά η γνωστή υπό το όνομα Αντίδι, εν δε τη Κύπρω Σαλάτα.»

Ιστορικά στοιχεία  και άλλα σχετικά μπορείτε να δείτε στη διεύθυνση

http://www.herb.gr/index.php/news/cat/herbs/post/Cichorium_intybus/

Το άρθρο 51 του κώδικα τροφίμων και ποτών  αναφέρεται "Εκχυλίσματα καφέ και εκχυλίσματα  κιχωρίου"

http://www.gcsl.gr/media/trofima/51-iss1.pdf 

Για την παρασκευή  καφέ από κιχώριον δείτε στη διεύθυνση

 http://blog.livingreen.gr/2011/05/18/%CE%BA%CE%B9%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CE%BF-%CF%86%CF%84%CE%B9%CE%AC%CE%BE%CF%84%CE%B5-%CF%85%CF%80%CE%BF%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%84%CE%BF-%CE%BA%CE%B1%CF%86%CE%AD-%CE%B1%CF%80/